هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و اشتیاق خود به معشوق سخن میگوید. او از دشواری ترک جان و بیان احساسات خود میگوید و زیبایی معشوق را ستایش میکند. شاعر همچنین از تأثیر عمیق معشوق بر خود سخن میگوید و بیان میکند که توصیف زیبایی معشوق با زبان ممکن نیست.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق از اشعار کلاسیک فارسی معمولاً به سطحی از بلوغ فکری و تجربه نیاز دارد.
غزل
سهل گفتی به ترک جان گفتن
من بدیدم، نمیتوان گفتن ۱
جان فرهاد خسته شیرین است
کی تواند به ترک جان گفتن؟ ۲
دوست میدارمت به بانگ بلند
تا کی آهسته و نهان گفتن؟ ۳
وصف حسن جمال خود خود گو
حیف باشد به هر زبان گفتن ۴
تا به حدی است شکر دهنت
که نشاید سخن در آن گفتن ۵
گر نبودی کمر، میانت را
کی توانستمی نشان گفتن؟ ۶
ز آرزوی لبت عراقی را
شد مسلم حدیث جان گفتن ۷
من بدیدم، نمیتوان گفتن ۱
جان فرهاد خسته شیرین است
کی تواند به ترک جان گفتن؟ ۲
دوست میدارمت به بانگ بلند
تا کی آهسته و نهان گفتن؟ ۳
وصف حسن جمال خود خود گو
حیف باشد به هر زبان گفتن ۴
تا به حدی است شکر دهنت
که نشاید سخن در آن گفتن ۵
گر نبودی کمر، میانت را
کی توانستمی نشان گفتن؟ ۶
ز آرزوی لبت عراقی را
شد مسلم حدیث جان گفتن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مثنوی
گوهر بعدی:مثنوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
