هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عارفانه از صائب تبریزی، به بیان احساسات دیوانهوار عشق، غم، و پریشانی میپردازد. شاعر از دلهایی که تحت تأثیر عشق و زیبایی یار دیوانه میشوند، غمهای مشترک، و پریشانی زلف یار سخن میگوید. همچنین، به موضوعاتی مانند مشورت با دل، بیقراری عشاق، و تلاش برای یافتن معانی جدید اشاره میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارههای بهکاررفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارند.
غزل ۷۵ - دل را نگاه گرم تو دیوانه میکند
دل را نگاه گرم تو دیوانه میکند
آیینه را رخ تو پری خانه میکند
دل میخورد غم من و من میخورم غمش
دیوانه غمگساری دیوانه میکند
آزادگان به مشورت دل کنند کار
این عقده کار سبحهٔ صددانه میکند
ای زلف یار، سخت پریشان و درهمی
دست بریدهٔ که ترا شانه میکند؟
غافل ز بیقراری عشاق نیست حسن
فانوس پردهداری پروانه میکند
یاران تلاش تازگی لفظ میکنند
صائب تلاش معنی بیگانه میکند
آیینه را رخ تو پری خانه میکند
دل میخورد غم من و من میخورم غمش
دیوانه غمگساری دیوانه میکند
آزادگان به مشورت دل کنند کار
این عقده کار سبحهٔ صددانه میکند
ای زلف یار، سخت پریشان و درهمی
دست بریدهٔ که ترا شانه میکند؟
غافل ز بیقراری عشاق نیست حسن
فانوس پردهداری پروانه میکند
یاران تلاش تازگی لفظ میکنند
صائب تلاش معنی بیگانه میکند
۱۰۴۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۴ - این غافلان که جود فراموش کردهاند
گوهر بعدی:غزل ۷۶ - دیدهٔ ما سیر چشمان، شان دنیا بشکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
