هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی به موضوعاتی مانند ناپایداری دنیا، شکست آرزوها، عشق، و نیاز به همت مردانه می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند شکستن آیینه، سبو، و کشتی، گذرا بودن زندگی و ضرورت پذیرش آن را بیان می‌کند. همچنین، به عشق به عنوان نیرویی که می‌تواند تمام موانع را درهم بشکند اشاره دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات و استعاره‌ها نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد تا به درستی درک شوند.

غزل ۷۶ - دیدهٔ ما سیر چشمان، شان دنیا بشکند

دیدهٔ ما سیر چشمان، شان دنیا بشکند
همچو جوهر نقش را آیینهٔ ما بشکند

بر سفال جسم لرزیدن ندارد حاصلی
این سبو امروز اگر نشکست، فردا بشکند

هر سر خاری کلید قفل چندین آبله است
وای بر آن کس که خاری بی‌محابا بشکند

از حباب ما گره در کار بحر افتاده است
می‌کشد دریا نفس، هرگاه مارا بشکند!

از شکست آرزو هر لحظه دل را ماتمی است
عشق کو، کاین شیشه‌ها را جمله یکجا بشکند؟

کشتی ما چون صدف در دامن ساحل شکست
وقت موجی خوش که در آغوش دریا بشکند

همت مردانه می‌خواهد، گذشتن از جهان
یوسفی باید که بازار زلیخا بشکند

بال پروازش در آن عالم بود صائب فزون
هر که این‌جا بیشتر در دل تمنا بشکند
کانال گوهرین در ایتا
۶۷۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۷۵ - دل را نگاه گرم تو دیوانه می‌کند
گوهر بعدی:غزل ۷۷ - از پختگی است گر نشد آواز ما بلند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.