غزل ۷۷ - از پختگی است گر نشد آواز ما بلند

از پختگی است گر نشد آواز ما بلند
کی از سپند سوخته گردد صدا بلند؟ ۱

سنگین نمی‌شد این همه خواب ستمگران
گر می‌شد از شکستن دلها صدا بلند ۲

هموار می‌شود به نظر بازکردنی
قصری که چون حباب شود از هوا بلند ۳

رحمی به خاکساری ما هیچ‌کس نکرد
تا همچو گردباد نشد گرد ما بلند ۴

از جوهری نگین به نگین دان شود سوار
از آشنا شود سخن آشنا بلند ۵

فریاد می‌کند سخنان بلند ما
آواز ما اگر نشود از حیا بلند ۶

از بس رمیده است ز هم صحبتان دلم
بیرون روم ز خود، چو شد آواز پا بلند ۷

بلبل به زیر بال خموشی کشید سر
صائب به گلشنی که شد آواز ما بلند ۸