هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات به موضوعاتی مانند حفظ آبرو، ناامیدی از عمر و زمانه، تلاش برای یافتن هویت خویش و ترس از سرنوشت میپردازد. او از بیوفایی عمر و تلاش برای حفظ جایگاه خود سخن میگوید و نگران آیندهای است که ممکن است بر وفق مرادش نباشد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در متن، نیاز به درک و تجربهی زندگی دارد که معمولاً در سنین نوجوانی به بعد قابل درک است. همچنین، موضوعاتی مانند ناامیدی و جستجوی هویت ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
غزل ۹۳ - سیراب در محیط شدم ز آبروی خویش
سیراب در محیط شدم ز آبروی خویش
در پای خم ز دست ندادم سبوی خویش
در حفظ آبرو ز گهر باش سختتر
کاین آب رفته باز نیاید به جوی خویش
خاک مراد خلق شود آستانهاش
هر کس که بگذرد ز سر آرزوی خویش
از نوبهار عمر وفایی نیافتم
چون گل مگر گلاب کنم رنگ و بوی خویش
از مهلت زمانهٔ دون در کشاکشم
ترسم مرا سپهر برآرد به خوی خویش
صائب نشان به عالم خویشم نمیدهند
چندان که میکنم ز کسان جستجوی خویش
در پای خم ز دست ندادم سبوی خویش
در حفظ آبرو ز گهر باش سختتر
کاین آب رفته باز نیاید به جوی خویش
خاک مراد خلق شود آستانهاش
هر کس که بگذرد ز سر آرزوی خویش
از نوبهار عمر وفایی نیافتم
چون گل مگر گلاب کنم رنگ و بوی خویش
از مهلت زمانهٔ دون در کشاکشم
ترسم مرا سپهر برآرد به خوی خویش
صائب نشان به عالم خویشم نمیدهند
چندان که میکنم ز کسان جستجوی خویش
۱۱۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۲ - از هر صدا نبازم، چون کوهٔ لنگر خویش
گوهر بعدی:غزل ۹۴ - در کشاکش از زبان آتشین بودم چو شمع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
