هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر احساسی از عبور از مراحل مختلف زندگی با تمام امیدها و ناامیدیهاست. شاعر از گذر از دنیا و آخرت سخن میگوید و اشاره میکند که از وسوسهها و تردیدها عبور کردهاند. همچنین، از عزم راسخ و تجربههای سخت زندگی مانند عبور از دریا با کشتی شکسته یاد میکند. در نهایت، شاعر به یادگار گذاشتن اثر خود در هر مکانی اشاره دارد و از استقلال و عدم نیاز به راهنما سخن میگوید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد. همچنین، تجربههای زندگی و نگاه شاعر به مراحل مختلف عمر نیاز به درک و بلوغ فکری بیشتری دارد.
غزل ۱۱۹ - ما از امیدها همه یکجا گذشتهایم
ما از امیدها همه یکجا گذشتهایم
از آخرت بریده ز دنیا گذشتهایم
از ما مجو تردد خاطر که عمرهاست
کز آرزوی وسوسه فرما گذشتهایم
گشته است در میانه روی عمر ما تمام
ما از پل صراط همین جا گذشتهایم
عزم درست کار پر و بال میکند
با کشتی شکسته ز دریا گذشتهایم
از نقش پای ما سخنی چند چون قلم
مانده است یادگار به هر جا گذشتهایم
ما چون حباب منت رهبر نمیکشیم
صد بار چشم بسته ز دریا گذشتهایم
صائب ز راز سینهٔ بحریم با خبر
چون موج اگر چه تند ز دریا گذشتهایم
از آخرت بریده ز دنیا گذشتهایم
از ما مجو تردد خاطر که عمرهاست
کز آرزوی وسوسه فرما گذشتهایم
گشته است در میانه روی عمر ما تمام
ما از پل صراط همین جا گذشتهایم
عزم درست کار پر و بال میکند
با کشتی شکسته ز دریا گذشتهایم
از نقش پای ما سخنی چند چون قلم
مانده است یادگار به هر جا گذشتهایم
ما چون حباب منت رهبر نمیکشیم
صد بار چشم بسته ز دریا گذشتهایم
صائب ز راز سینهٔ بحریم با خبر
چون موج اگر چه تند ز دریا گذشتهایم
۵۶۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۸ - دلم ز پاس نفس تار میشود، چه کنم
گوهر بعدی:غزل ۱۲۰ - ما هوش خود با بادهٔ گلرنگ دادهایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
