خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر بیانگر گذر سریع زندگی و بی‌اعتباری دنیاست. شاعر با تصاویری مانند خاک بر گور، ابر بهار و سایه مرغان، گذرا بودن زندگی و بی‌توجهی به مال و هوس‌های دنیوی را نشان می‌دهد. او تأکید می‌کند که با وجود رنج‌های فراوان، به دیگران آسیبی نرسانده و با قناعت زندگی کرده‌است.

مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'باده' و 'خون جگر' نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارند.

مشاهده کامل

غزل ۱۳۲ - خاکی به لب گور فشاندیم و گذشتیم

خاکی به لب گور فشاندیم و گذشتیم
ما مرکب ازین رخنه جهاندیم و گذشتیم ۱

چون ابر بهار آنچه ازین بحر گرفتیم
در جیب صدف پاک فشاندیم و گذشتیم ۲

چون سایهٔ مرغان هوا در سفر خاک
آزار به موری نرساندیم و گذشتیم ۳

گر قسمت ما باده، و گر خون جگر بود
ما نوبت خود را گذراندیم و گذشتیم ۴

کردیم عنانداری دل تا دم آخر
گلگون هوس را ندواندیم و گذشتیم ۵

هر چند که در دیدهٔ ما خار شکستند
خاری به دل کس نخلاندیم و گذشتیم ۶

فریاد که از کوتهی بازوی اقبال
دستی به دو عالم نفشاندیم و گذشتیم ۷

صد تلخ چشیدیم ز هر بی مزه صائب
تلخی به حریفان نچشاندیم و گذشتیم ۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۳۱ - از یار ز ناسازی اغیار گذشتیم
گوهر بعدی:غزل ۱۳۳ - ما دستخوش سبحه و زنار نگشتیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.