هوش مصنوعی: این شعر بیانگر غم و اندوه ناشی از عشق یکطرفه و ناامیدی است. شاعر از درد دوری و بی‌توجهی معشوق می‌نالد و آرزو می‌کند که حتی سایه‌اش نیز بر زمین بیفتد. همچنین، اشاره‌ای به وفاداری و امید به شادی در آینده دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل موضوعات عاطفی پیچیده مانند عشق یکطرفه و ناامیدی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و ممکن است مناسب نباشد.

غزل ۷ - جان و دلم از عشقت ناشاد و حزین بادا

جان و دلم از عشقت ناشاد و حزین بادا
غمناک چه می‌خواهی ما را تو چنین بادا ۱

بر کشور جان شاهی ز اندوه دل آگاهی
شادش چو نمی‌خواهی غمگین‌تر ازین بادا ۲

هر سرو که افرازد قد پیش تو و نازد
چون سایه‌ات افتاده بر روی زمین بادا ۳

با مدعی از یاری گاهی نظری داری
لطف تو به او باری چون هست همین بادا ۴

جز کلبهٔ من جائی از رخش فرو نایی
یا خانهٔ من جایت یا خانهٔ زین بادا ۵

گر هست وفا گفتی هم در تو گمان دارم
در حق منت این ظن برتر ز یقین بادا ۶

پیش از هم کس افتاد در دام غمت هاتف
امید کز این غم شاد تا روز پسین بادا ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۶۷۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶ - به بزمم دوش یار آمد به همراه رقیب اما
گوهر بعدی:غزل ۸ - ناقه آن محمل نشین چون راند از منزل مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.