غزل ۷۹ - چو نی نالدم استخوان از جدایی

چو نی نالدم استخوان از جدایی
فغان از جدایی فغان از جدایی ۱

قفس به بود بلبلی را که نالد
شب و روز در آشیان از جدایی ۲

دهد یاد از نیک بینی به گلشن
بهار از وصال و خزان از جدایی ۳

چسان من ننالم ز هجران که نالد
زمین از فراق، آسمان از جدایی ۴

به هر شاخ این باغ مرغی سراید
به لحنی دگر داستان از جدایی ۵

چو شمعم به جان آتش افتد به بزمی
که آید سخن در میان از جدایی ۶

کشد آن چه خاشاک از برق سوزان
کشیده است هاتف همان از جدایی ۷