هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از عناصر طبیعت مانند گل، شب، باد و آتش استفاده کرده تا احساسات درونی خود را بیان کند. او این عناصر را به ویژگیهای خود مانند روی، موی، بوی و خوی نسبت میدهد و از آنها برای توصیف حالات عاطفی خود بهره میبرد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۰۴ - از گل طبقی نهاده کاین روی منست
از گل طبقی نهاده کاین روی منست
وز شب گرهی فگنده کاین موی منست ۱
صد نافه به باد داده کاین بوی منست
و آتش به جهان درزده کاین خوی منست ۲
وز شب گرهی فگنده کاین موی منست ۱
صد نافه به باد داده کاین بوی منست
و آتش به جهان درزده کاین خوی منست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۳ - عشق تو بلای دل درویش منست
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۵ - آن را که فنا شیوه و فقر آیینست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
