هوش مصنوعی: این متن بیانگر درد و رنج ناشی از عشقی نافرجام و بی‌پایان است که باعث نابودی جان شده و چشمی همیشه گریان دارد. همچنین اشاره به شبی دارد که هرگز به صبح نمی‌رسد، نمادی از یأس و ناامیدی.
رده سنی: 16+ متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند درد جانکاه و ناامیدی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال سنگین باشد.

رباعی ۱۰۷ - دردی که ز من جان بستاند اینست

دردی که ز من جان بستاند اینست
عشقی که کسش چاره نداند اینست ۱

چشمی که همیشه خون فشاند اینست
آنشب که به روزم نرساند اینست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۵۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۱۰۶ - دنیا به مثل چو کوزهٔ زرین است
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۸ - ایزد که جهان به قبضهٔ قدرت اوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.