خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر ابراز می‌کند که حتی پس از مرگش نیز کسی به یاد او نخواهد بود و هیچ‌کس به زیارت او نخواهد آمد. او از تنهایی و فراموشی پس از مرگ می‌نالد.
متن حاوی مفاهیم عمیق مانند مرگ، تنهایی و فراموشی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال سنگین یا نامفهوم باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ عاطفی و فکری دارد.
رباعی ۲۰۰ - من زنده و کس بر آستانت گذرد
من زنده و کس بر آستانت گذرد
یا مرغ به گرد سر کویت بپرد ۱
خار گورم شکسته در چشم کسی
کو از پس مرگ من به رویت نگرد ۲
یا مرغ به گرد سر کویت بپرد ۱
خار گورم شکسته در چشم کسی
کو از پس مرگ من به رویت نگرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۹ - گویند که محتسب گمانی ببرد
گوهر بعدی:رباعی ۲۰۱ - از چهرهٔ عاشقانه‌ام زر بارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
