هوش مصنوعی:
شاعر ابراز میکند که حتی پس از مرگش نیز کسی به یاد او نخواهد بود و هیچکس به زیارت او نخواهد آمد. او از تنهایی و فراموشی پس از مرگ مینالد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق مانند مرگ، تنهایی و فراموشی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال سنگین یا نامفهوم باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ عاطفی و فکری دارد.
رباعی ۲۰۰ - من زنده و کس بر آستانت گذرد
من زنده و کس بر آستانت گذرد
یا مرغ به گرد سر کویت بپرد ۱
خار گورم شکسته در چشم کسی
کو از پس مرگ من به رویت نگرد ۲
یا مرغ به گرد سر کویت بپرد ۱
خار گورم شکسته در چشم کسی
کو از پس مرگ من به رویت نگرد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۰۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۹۹ - گویند که محتسب گمانی ببرد
گوهر بعدی:رباعی ۲۰۱ - از چهرهٔ عاشقانهام زر بارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
