هوش مصنوعی:
شاعر در جستجوی گلاب، گلی پژمرده را در آتش میبیند. از او میپرسد که چه کردهای که میسوزی؟ گل پاسخ میدهد که در این باغ لحظهای خندیدهام.
رده سنی:
12+
این متن دارای مفاهیم نمادین و عرفانی است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابلدرک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند 'آتش' و 'پژمرده' نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای تفسیر دارد.
رباعی ۴۴۰ - روزی ز پی گلاب میگردیدم
روزی ز پی گلاب میگردیدم
پژمرده عذار گل در آتش دیدم ۱
گفتم که چه کردهای که میسوزندت
گفتا که درین باغ دمی خندیدم ۲
پژمرده عذار گل در آتش دیدم ۱
گفتم که چه کردهای که میسوزندت
گفتا که درین باغ دمی خندیدم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۵۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۳۹ - در خواب جمال یار خود میدیدم
گوهر بعدی:رباعی ۴۴۱ - دیشب که بکوی یار میگردیدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
