هوش مصنوعی:
شاعر از شمع میخواهد مانند ابر گریه کند و از دل سوخته میخواهد آه جگرسوز برآورد. سپس خطاب به دل میگوید چون به وصال معشوق نرسیدهای، باید صبر کنی و رنج را تحمل نمایی.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و غمگین است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
رباعی ۵۴۲ - ای شمع چو ابر گریه و زاری کن
ای شمع چو ابر گریه و زاری کن
وی آه جگر سوز سپهداری کن ۱
چون بهرهٔ وصل او نداری ای دل
دندان به جگر نه و جگرخواری کن ۲
وی آه جگر سوز سپهداری کن ۱
چون بهرهٔ وصل او نداری ای دل
دندان به جگر نه و جگرخواری کن ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۵۴۱ - در درگه ما دوستی یک دله کن
گوهر بعدی:رباعی ۵۴۳ - ای ناله گرت دمیست اظهاری کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
