هوش مصنوعی:
این متن به ستایش و حیرت در برابر ذات الهی میپردازد و بیان میکند که خداوند هم علتها را میستاند و هم شفا میدهد. شاعر از خداوند میخواهد که به فضل خود، ببخشد و عطا کند.
رده سنی:
12+
متن دارای مفاهیم عمیق مذهبی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعری کلاسیک ممکن است برای نوجوانان و بزرگسالان جذابتر باشد.
رباعی ۵۹۸ - ای در صفت ذات تو حیران که و مه
ای در صفت ذات تو حیران که و مه
وز هر دو جهان خدمت درگاه تو به ۱
علت تو ستانی و شفا هم تو دهی
یا رب تو به فضل خویش بستان و بده ۲
وز هر دو جهان خدمت درگاه تو به ۱
علت تو ستانی و شفا هم تو دهی
یا رب تو به فضل خویش بستان و بده ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۵۴۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۵۹۷ - ای دل چو فراق یار دیدی خون شو
گوهر بعدی:رباعی ۵۹۹ - اندر شش و چار غایب آید ناگاه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
