هوش مصنوعی:
شاعر از غربت و محنت خود میگوید و بیان میکند که در هر شهر و کشوری غریب است. او آرزو میکند که روزی معشوقش به دیدارش بیاید، اما افسوس که از فراق او مرده است.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی مانند غربت، حسرت و فراق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد. همچنین، درک کامل این احساسات نیاز به تجربهی زندگی بیشتری دارد.
دوبیتی ۹۴ - مو آن محنت کش حسرت نصیبم
مو آن محنت کش حسرت نصیبم
که در هر ملک و هر شهری غریبم ۱
نه بو روزی که آیی بر سر من
بوینی مرده از هجر حبیبم ۲
که در هر ملک و هر شهری غریبم ۱
نه بو روزی که آیی بر سر من
بوینی مرده از هجر حبیبم ۲
قالب: دوبیتی
تعداد ابیات: ۲
۵۲۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:دوبیتی ۹۳ - دو زلفانت گرم تار ربابم
گوهر بعدی:دوبیتی ۹۵ - مو آن دل داده یکتا پرستم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
