هوش مصنوعی:
شاعر از عشق و دوری معشوق مینالد و دردها و رنجهای خود را توصیف میکند. او از اشکهای سرخ و چهرهی زرد خود به دلیل غم فراق و صبوری سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و غمگین است که درک عمیقتر آن ممکن است برای سنین پایینتر دشوار باشد. همچنین، اشعار کلاسیک معمولاً برای نوجوانان و بزرگسالان جذابتر هستند.
دوبیتی ۱۹۲ - بیا جانا دل پُر درد مو بین
بیا جانا دل پُر درد مو بین
سرشک سرخ و روی زرد مو بین ۱
غم مهجوری و درد صبوری
همه بر جان غم پرورد مو بین ۲
سرشک سرخ و روی زرد مو بین ۱
غم مهجوری و درد صبوری
همه بر جان غم پرورد مو بین ۲
قالب: دوبیتی
تعداد ابیات: ۲
۴۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:دوبیتی ۱۹۱ - به عالم کس مبادا چون من آئین
گوهر بعدی:دوبیتی ۱۹۳ - بیته یک شو دلم بی غم نمیبو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
