غزل ۱۱۷ - درین کز دل بدی با من شکی نیست

درین کز دل بدی با من شکی نیست
که خوبان را زبان با دل یکی نیست ۱

چو نی یک استخوانم نیست درتن
که بر وی از تو زخم ناوکی نیست ۲

بهر دردم که خواهی مبتلا کن
که ایوب تو را صبر اندکی نیست ۳

رموز نالهٔ بلبل که داند
درین گلشن که مرغ زیرکی نیست ۴

دلم از دست طفلی ترک سر کرد
که بی‌آسیب تیغش تارکی نیست ۵

نه از غالب حریفیهای حسن است
که یک عالم حریف کودکی نیست ۶

در وارستگی در قلزم عشق
مجو کاین بحر مهلک را تکی نیست ۷

اگر مرد رهی راه فنا پوی
که سالک را ازین به مسلکی نیست ۸

مرنجان محتشم را کو سگ توست
سگی کاندر وفای او شکی نیست ۹