غزل ۱۱۸ - آینهٔ جان به جز آن روی نیست

آینهٔ جان به جز آن روی نیست
سلسلهٔ دل به جز آن موی نیست ۱

رخ اگر اینست که آن ماه راست
روی دگر ماه و شان روی نیست ۲

قد اگر این است که آن سرور است
سرو سهی را قد دلجوی نیست ۳

نگهت اگر نگهت گیسوی اوست
یک سر مو غالیه را بوی نیست ۴

گر سخن اینست که او می‌کند
در همهٔ عالم دو سخنگوی نیست ۵

خوی بد از فتنه‌گریهای اوست
یار به از دلبر بدخوی نیست ۶

محتشم از جان چو سگ کوی اوست
آه چرا بر سر آن کوی نیست ۷