غزل ۱۸۴ - جدائی تو هلاکم ز اشتیاق تو کرد

جدائی تو هلاکم ز اشتیاق تو کرد
تو با من آن چه نکردی غم فراق تو کرد ۱

به مرگ تلخ شود کام ناصحی که چنین
شراب صحبت ما تلخ در مذاق تو کرد ۲

ز عمر بر نخورد آن که قصد خرمن ما
به تیز ساختن آتش نفاق تو کرد ۳

اجل که بی مددی قتل این و آن کردی
چو وقتا کار من آمد به اتفاق تو کرد ۴

فغان که هر که به نامحرمی مثل گردید
فلک برغم منش محرم وثاق تو کرد ۵

شبانه هر که به بزمی فتاد و رفت فرو
صباح سر به در از غرفه رواق تو کرد ۶

ز خود هلاکتری دید و سینه چاکتری
بهر که محتشم اظهار اشتیاق تو کرد ۷