غزل ۲۰۳ - هر خون که از درون ز دل مبتلا چکد

هر خون که از درون ز دل مبتلا چکد
جوشد ز سوز سینه و از چشم ما چکد ۱

گردد چو آه صاعقه‌انگیز ما بلند
زان ابر فتنه تفرقه باد بلا چکد ۲

از شیشهای چرخ به دور تو بی‌وفا
در جام عاشقان همه زهر جفا چکد ۳

آتش ز گل گلاب چکد این چه ناز کیست
کز گرمی نگه ز تو آب حیا چکد ۴

من با تو گرم عشق و دل خونچکان کباب
تا بی تو زین کباب چه خونابه‌ها چکد ۵

باشد به قتل خلق اشارت چو زهر قهر
از گوشه‌های ابروی آن بی‌وفا چکد ۶

اعجاز حسن بین که مسیحا دم مرا
از لعل آتشین همه آب بقا چکد ۷

در عرض درد ریختن آبرو خطاست
گیرم ز ابردست طبیبان دوا چکد ۸

مگشای لب به عرض تمنا چو محتشم
آب حیات اگر ز کف اغنیا چکد ۹