هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، با استفاده از تصاویر گُل و باغ، به زیباییهای زودگذر زندگی و عشق اشاره میکند. شاعر هشدار میدهد که نااهلان میتوانند زیبایی را نابود کنند و از هوشیاری در برابر فریب دنیا سخن میگوید. همچنین، او به وفاداری به یار و بیان احساسات خود تأکید دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات عاشقانه و تمثیلهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
غزل ۲۱۲ - ای گل به کس این خوبی بسیار نمیماند
ای گل به کس این خوبی بسیار نمیماند
دایم گل رعنایی بر بار نمیماند ۱
مگذار که نا اهلان چینند گل رویت
کز نار چو گل چینند جز خار نمیماند ۲
می گرچه کمست امشب گر یار شود ساقی
از مجلسیان یک تن هوشیار نمیماند ۳
که مه به تو میماند خوئی که کنون داری
فرداست که در کویت دیار نمیماند ۴
ای دم به دم از چشمت آثار ستم پیدا
تا مینگری از ما آثار نمیماند ۵
بیمار تو را هر بار در تن نفسی میماند
پاس نفسش میدار کاین یار نمیماند ۶
چون محتشم از وصفت خاموش نمیمانم
تا تیغ زبان من از کار نمیماند ۷
دایم گل رعنایی بر بار نمیماند ۱
مگذار که نا اهلان چینند گل رویت
کز نار چو گل چینند جز خار نمیماند ۲
می گرچه کمست امشب گر یار شود ساقی
از مجلسیان یک تن هوشیار نمیماند ۳
که مه به تو میماند خوئی که کنون داری
فرداست که در کویت دیار نمیماند ۴
ای دم به دم از چشمت آثار ستم پیدا
تا مینگری از ما آثار نمیماند ۵
بیمار تو را هر بار در تن نفسی میماند
پاس نفسش میدار کاین یار نمیماند ۶
چون محتشم از وصفت خاموش نمیمانم
تا تیغ زبان من از کار نمیماند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۶۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۱۱ - یار بیدردی غیر و غم ما میداند
گوهر بعدی:غزل ۲۱۳ - بهترین طاقی که زیر طاق گردون بستهاند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
