غزل ۲۲۷ - عاشق از حسرت دیدار تو آهی نکند

عاشق از حسرت دیدار تو آهی نکند
که درو غیر غنیمانه نگاهی نکند ۱

آن چه با خرمن جانم بنگاهی کردی
برق هرچند بکوشد به گیاهی نکند ۲

عشق تاراج گرت یک تنه با هر دو جهان
کرد کاری که به یک کلبه سپاهی نکند ۳

شدم از سنگدلیهای تو خورسند به این
که کسی در دلت از وسوسه راهی نکند ۴

منعم از ناله رسد پند دهی را که شود
هدف تیر نگاه تو و آهی نکند ۵

من گرفتم گه نگه در تو گناهست ای بت
بنده این حوصله دارد که گناهی نکند ۶

دیدم آن زلف و تغافل زدم آهم برخاست
نتوانست که تعظیم سیاهی نکند ۷

آن چه با کوه شکیبم رخ تابان تو کرد
شعلهٔ آتش سوزنده به کاهی نکند ۸

محتشم این همه از گریه نگردد رسوا
که تواند کند گاهی و گاهی نکند ۹