غزل ۲۳۵ - دیشب که بر لبت لب جام شراب بود

دیشب که بر لبت لب جام شراب بود
بر آتش حسد دل عاشق کباب بود ۱

در انتظار این که تو ساقی شوی مگر
جان قدح طپان و دل شیشه آب بود ۲

من مضطرب بر آتش غیرت که دم به دم
می پرده سوز خلوتیان حجاب بود ۳

بیدار بود دیدهٔ کید رقیب لیک
از عصمت تو چشم حوادث به خواب بود ۴

پاست فرشته داشت که در مجلسی چنان
بودی تو مست و عاشق مسکین خراب بود ۵

میسوختی چو ز آتش می پرده‌های شرم
آن کایستاده به رویت نقاب بود ۶

ننهاد کس پیاله ز کف غیر محتشم
کز مشرب تو در قدحش خون ناب بود ۷