هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غمگین درباره عشقی نافرجام و درد فراق است. شاعر از جدایی معشوق مینالد و بیان میکند که هرچند او از دیدگان رفته، اما از دل بیرون نمیرود. همچنین، شاعر از ناتوانی در فراموشی معشوق و رنج ناشی از این عشق سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و غمگین است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال دشوار بوده و ممکن است مناسب حال آنها نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۲۵۶ - آن مه که صورتش ز مقابل نمیرود
آن مه که صورتش ز مقابل نمیرود
از دیده گرچه میرود از دل نمیرود ۱
زور کمند جذبه من بین که ناقهاش
بسیار دست و پا زد و محمل نمیرود ۲
حاضر کنید توسن او کز سرشک من
ره پر گلست و ناقه درین گل نمیرود ۳
طور من آن یگانه نمیآورد به یاد
تا با رفیق تو دو سه منزل نمیرود ۴
مجنون صفت رمیده ز شهرم دل آنچنان
کش میکشند اگر به سلاسل نمیرود ۵
تیغ اجل سزاست تن کاهل مرا
کاندر قفای آن بت قاتل نمیرود ۶
در بحر عشق محتشم از جان طمع ببر
کاین زورق شکسته به ساحل نمیرود ۷
از دیده گرچه میرود از دل نمیرود ۱
زور کمند جذبه من بین که ناقهاش
بسیار دست و پا زد و محمل نمیرود ۲
حاضر کنید توسن او کز سرشک من
ره پر گلست و ناقه درین گل نمیرود ۳
طور من آن یگانه نمیآورد به یاد
تا با رفیق تو دو سه منزل نمیرود ۴
مجنون صفت رمیده ز شهرم دل آنچنان
کش میکشند اگر به سلاسل نمیرود ۵
تیغ اجل سزاست تن کاهل مرا
کاندر قفای آن بت قاتل نمیرود ۶
در بحر عشق محتشم از جان طمع ببر
کاین زورق شکسته به ساحل نمیرود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۳۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۵۵ - باز ما را جان به استقبال جانان میرود
گوهر بعدی:غزل ۲۵۷ - از بادهٔ لاله تو چو در ژاله میرود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
