غزل ۲۵۸ - اگر شراب خوری صد جگر کباب شود

اگر شراب خوری صد جگر کباب شود
وگر تو مست شوی عالمی خراب شود ۱

ز دیده گر ننهد سر به جیب سیل سرشگ
ز سوز آتش دل سینه‌ام کباب شود ۲

ز جیب پیرهنت هر صباح خیزد نور
چنان که دست و گریبان بفتاب شود ۳

نکوست رشتهٔ زرین مهر و هالهٔ ماه
که این سگان تو را طوق و آن طناب شود ۴

اگر به عارض خوی کرده از چمن گذری
سمن ز شرم عرق ریزد و گل آب شود ۵

ز روی تست فروغ جهان مباد آن روز
که افتاب جمال تو در نقاب شود ۶