هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از اشتباه خود ابراز پشیمانی و شرمساری میکند و از خداوند طلب بخشش دارد. او به نادانی خود اعتراف کرده و از گستاخیاش در سخن گفتن پوزش میخواهد. شاعر همچنین به عظمت و قدرت خداوند اشاره میکند و از خجالت ناشی از اشتباهات خود سخن میگوید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق مذهبی و عاطفی است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک ممکن است برای این گروه سنی چالشبرانگیز باشد.
غزل ۲۹۴ - پیشت از سهوی که کردم ای خدیو کامکار
پیشت از سهوی که کردم ای خدیو کامکار
شرمسارم شرمسارم شرمسارم شرمسار ۱
بود خاک غفلتم در دیدهٔ جوهر شناس
کز خزف نشناختم در خاصه در شاهوار ۲
با تو گستاخانه آمد در سخن این بیشعور
این چه درکست و شعور استغفرالله زین شعار ۳
گفتمت دستم بگیر و مردم از شرمندگی
گرچه میگویند این را بندگان با کردگار ۴
دیدهام بر پشت پا شد تا قیامت دوخته
بس که برمن گشت گردون زین ممر خجلت گمار ۵
طرفهتر این کان غلط زین بندهٔ گمنام شد
واقع اندر مجلس دستور خورشید اشتهار ۶
پادشاه محتشم مه رایت انجم حشم
کز سپاه فتنه بادا حشمت او در حصار ۷
شرمسارم شرمسارم شرمسارم شرمسار ۱
بود خاک غفلتم در دیدهٔ جوهر شناس
کز خزف نشناختم در خاصه در شاهوار ۲
با تو گستاخانه آمد در سخن این بیشعور
این چه درکست و شعور استغفرالله زین شعار ۳
گفتمت دستم بگیر و مردم از شرمندگی
گرچه میگویند این را بندگان با کردگار ۴
دیدهام بر پشت پا شد تا قیامت دوخته
بس که برمن گشت گردون زین ممر خجلت گمار ۵
طرفهتر این کان غلط زین بندهٔ گمنام شد
واقع اندر مجلس دستور خورشید اشتهار ۶
پادشاه محتشم مه رایت انجم حشم
کز سپاه فتنه بادا حشمت او در حصار ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۵۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۹۳ - افکنده ره به کلبهٔ درویش خاکسار
گوهر بعدی:غزل ۲۹۵ - تا به سر منزل چشمم کنی ای سرو گذار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
