هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و غزلگونه است که در آن شاعر از درد عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. او از معشوق میخواهد که با تیغ ستم خود، او را بکشد و از این درد رها کند. استفاده از استعارههایی مانند «تیغ بکش»، «ناوک غمزه»، و «آتش شوق» نشاندهندهی عمق احساسات شاعر است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانهی عمیق و استعارههای احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از عبارات مانند «تیغ بکش» ممکن است نیاز به درک ادبی بالاتری داشته باشند.
غزل ۳۳۴ - ای به ستم دل تو خوش تیغ بکش مرا بکش
ای به ستم دل تو خوش تیغ بکش مرا بکش
منت این و آن مکش تیغ بکش مرا بکش ۱
ناوک غمزه چون زنی گر نکنند جان سپر
ماه و شان نشانهٔ وش تیغ بکش مرا بکش ۲
دست به تیغ چون زنی آتش شوق از دلم
گر نشود زبانه کش تیغ بکش مرا بکش ۳
نامهٔ قتل محتشم چون کنی از جفا روان
گر نکند ز مژده غش تیغ بکش مرا بکش ۴
منت این و آن مکش تیغ بکش مرا بکش ۱
ناوک غمزه چون زنی گر نکنند جان سپر
ماه و شان نشانهٔ وش تیغ بکش مرا بکش ۲
دست به تیغ چون زنی آتش شوق از دلم
گر نشود زبانه کش تیغ بکش مرا بکش ۳
نامهٔ قتل محتشم چون کنی از جفا روان
گر نکند ز مژده غش تیغ بکش مرا بکش ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۴۴۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۳۳ - ز مهیست داغ بر دل که ندیدهام هنوزش
گوهر بعدی:غزل ۳۳۵ - بیش ازین منت وصل و از رخ آن ماه مکش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
