هوش مصنوعی: این متن شعری است که به توصیف رقص و جنبش‌های زیبا و فریبنده‌ی یک شخصیت (احتمالاً معشوق) می‌پردازد. شاعر از زیبایی‌های حرکات و تأثیرات عمیق آن بر بیننده سخن می‌گوید و احساسات خود را نسبت به این صحنه بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاشقانه و زیبایی‌شناختی پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

غزل ۳۴۳ - به عزم رقص چون در جنبش آید نخل بالایش

به عزم رقص چون در جنبش آید نخل بالایش
نماند زنده غیر از نخل بند نخل بالایش ۱

عجب عیبی است غافل بودن از آغاز رقص او
به تخصیص از نخستین جنبش شمشاد بالایش ۲

بمیرم پیش تمکین قد نازک خرام او
که در جنبش به غیر از سایهٔ او نیست همتایش ۳

براندازد ز دل بنیاد آرام آن سهی بالا
چو اندازد هوای رقص جنبش در سر و پایش ۴

به تکلیف آمد اندر رقص اما فتنه کرد آن گه
که میل طبع بی‌تکلیف می‌شد در تماشایش ۵

فشانم بر کدامین جلوه‌اش جان را که پنداری
دگرگون جلوه پردازیست هر عضوی ز اعضایش ۶

به رقص آیند در زنجیر زلفش محتشم دلها
چو باد جلوه بی حد در سر زلف سمن سایش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۴۲ - آهوی او که بود بیشه دل صیدگهش
گوهر بعدی:غزل ۳۴۴ - مهی که زینت حسنست گرمی خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.