هوش مصنوعی: شاعر در این متن از تجربیات عاطفی و روحی خود سخن می‌گوید، از عشق، غم، ملامت، و جنون یاد می‌کند. او از افتادن دوباره در دام عشق، رنج‌های روحی، و شادی‌های گذرا می‌گوید و به مفاهیمی مانند غیرت، طرب، و خرد اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاطفی عمیق، اشاره به مفاهیمی مانند جنون و ملامت، و استفاده از زبان شاعرانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. درک کامل این متن نیاز به تجربه‌ی عاطفی و شناخت ادبیات کلاسیک دارد.

غزل ۴۰۹ - باز سرگشتهٔ مژگان سیهی گردیدم

باز سرگشتهٔ مژگان سیهی گردیدم
باز خود را هدف تیر ملامت دیدم ۱

بازم افکند ز پا شکل همایون فالی
باز بر خاک رهی قرعهٔ صفت گردیدم ۲

باز طفلی لب شوخم ز طرب خندان ساخت
باز بر پیر خرد ذوق تو می‌خندیدم ۳

باز در وادی غیرت به هوای صنمی
قدمی پیش نهادم قدحی نوشیدم ۴

باز از کشور افسرده دلی رفته برون
شورش انگیز بیابان بلا گردیدم ۵

باز در ملک غم از یافتن منصب عشق
خلعت بی سر و پائی ز جنون پوشیدم ۶

باز شد روی بتی قبلهٔ من کز دو جهان
روی چون محتشم شیفته گردانیدم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۹۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۰۸ - ز لطف و قهر او و در خندهای گریه آلودم
گوهر بعدی:غزل ۴۱۰ - چون متاع دو جهان را به خرد سنجیدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.