غزل ۴۵۴ - همچو شمع از مجلست گریان و سوزان می‌رویم

همچو شمع از مجلست گریان و سوزان می‌رویم
رشک بر رخ تاب در دل داغ بر جان می‌رویم ۱

همره ما جز خیال کاکل و زلف تو نیست
خود پریشانیم و با جمعی پریشان می‌رویم ۲

ساختن با محنت عشق تو آسانست لیک
از جفای دهر و ناسازی دوران می‌رویم ۳

همچو بلبل بینوا دور از گلستان می‌شویم
همچو طوطی تلخ کام از شکرستان می‌رویم ۴

همچو مور از پایهٔ تخت سلیمان گشته دور
هم به یاد او سوی تخت سلیمان می‌رویم ۵

یعنی از خاک حریم شاه سوی ملک فارس
ز اقتضای گردش گردون گردان می‌رویم ۶

محتشم درمان درد ما وصال یار بود
وه که درد خویش را ناکرده درمان می‌رویم ۷