هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به توصیف صحنهای از چوگانبازی و ویژگیهای یک سوارکار ماهر میپردازد. در آن از تصاویر شاعرانه مانند برق مستعجل و کوه پابرجا برای نشان دادن قدرت و مهارت سوارکار استفاده شده است. همچنین، به عشق و فداکاری عاشقان اشاره دارد و در پایان، از سخاوت و احسان ستایش میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم شاعرانه و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'مکن خون کوی ای دل' ممکن است حاوی مضامین عاطفی شدید باشند که برای مخاطبان مسنتر مناسبتر است.
غزل ۴۹۷ - چو در چوگان زدن آن مه نگون گردد ز پشت زین
چو در چوگان زدن آن مه نگون گردد ز پشت زین
زمین گوید ثنا گردون دعا روحالامین آمین ۱
رسید از ماه سیمایان سپاهی در قفا اما
در این میدان نمیبینم سپهداری به این آئین ۲
به تندی برق مستعجل به لنگر کوه پابرجا
به میدانها سبک جولان به محفلها گران تمکین ۳
به تحریک طبیعت در خم چو گان بیدادم
چنان دارد که چون گویم نه آرامست و نه تسکین ۴
شوم او را بلاگردان چو رخش ناز بیپایان
به پائین راند از بالا به بالا تا زد از پائین ۵
مکن خون کوی ای دل بر سر میدان او مسکن
که آنجا در پی سر میرود صد عاشق مسکین ۶
نثار بزمت این بس محتشم کان معدن احسان
لب گوهرفشان گاهی بجنباند پی تحسین ۷
زمین گوید ثنا گردون دعا روحالامین آمین ۱
رسید از ماه سیمایان سپاهی در قفا اما
در این میدان نمیبینم سپهداری به این آئین ۲
به تندی برق مستعجل به لنگر کوه پابرجا
به میدانها سبک جولان به محفلها گران تمکین ۳
به تحریک طبیعت در خم چو گان بیدادم
چنان دارد که چون گویم نه آرامست و نه تسکین ۴
شوم او را بلاگردان چو رخش ناز بیپایان
به پائین راند از بالا به بالا تا زد از پائین ۵
مکن خون کوی ای دل بر سر میدان او مسکن
که آنجا در پی سر میرود صد عاشق مسکین ۶
نثار بزمت این بس محتشم کان معدن احسان
لب گوهرفشان گاهی بجنباند پی تحسین ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۱۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۹۶ - دو دل ربا که بلای دلند و آفت دین
گوهر بعدی:غزل ۴۹۸ - به دوستی خودم میکشی که رای من است این
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
