غزل ۵۲۹ - ای سرو گلندام که داری کمر از مو

ای سرو گلندام که داری کمر از مو
بر مو کمری نیست مناسب مگر از مو ۱

جز کاتب قدرت که رخت را ز خط آراست
کس خط ننوشته است به روی قمر از مو ۲

بر روی تو خط نیست که از جنبش آن زلف
افشان شده بر صفحهٔ گل مشک تر از مو ۳

با تیزی مژگان تو نقاش چه سازد
گیرم که بسازد قلمی تیزتر از مو ۴

جز هندوی چشمت که به مژگان رگ جان زد
فساد ندیدم که زند نیشتر از مو ۵

گفتی اثری در تب عشق از تو نمانده
در آتش سوزنده چه ماند اثر از مو ۶

ترسم نرسد بر بدن محتشم از ضعف
پیکان خدنگ تو که دارد گذر از مو ۷