غزل ۵۶۳ - این طلعت و رخسار که دارد که تو داری

این طلعت و رخسار که دارد که تو داری
این قامت و رفتار که دارد که تو داری ۱

لب شهد و حدیثت شکر است ای گل خندان
این شهر شکربار که دارد که تو داری ۲

چشم تو به یک چشم زدن خون دلم خورد
این نرگس خون خوار که دارد که تو داری ۳

ای در تن هر گلبنی از رشگ تو صد خار
این گلبن بی‌خار که دارد که تو داری ۴

قهر تو باغیار به از لطف تو با ماست
این لطف به اغیار که دارد که تو داری ۵

پیوسته کنی نسبتم ای گل به رقیبان
زین گونه مرا خوار که دارد که تو داری ۶

داری همه دم محتشم آزار دل از یار
این یار دل آزار که دارد که تو داری ۷