هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، بیانگر درد و رنج عاشق از جدایی و بیاعتنایی معشوق است. شاعر با زبانی تلخ و گزنده، از ناامیدی، فریبخوردگی و احساس طردشدگی میگوید و با کنایههایی به ناصحان و مدعیان، درد خود را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه، استفاده از کنایهها و استعارههای پیچیده، و لحن تلخ و گزندهی شعر، درک کامل آن را برای مخاطبان کمسنوسال دشوار میکند.
غزل ۵۶۲ - دلا زان گل بریدی خاطرت آسود پنداری
دلا زان گل بریدی خاطرت آسود پنداری
تو را با او دگر کاری نخواهد بود پنداری ۱
تو بر خود بستهای یک باره راه اشگ ای دیده
نخواهد کرد دیگر آتش من دود پنداری ۲
تو تحسین خواهی ای ناصح که منعم کردهای زان در
به خوش پندی من درمانده را خشنود پنداری ۳
فریبی خوردهای ای غیر از آن پرکار پندارم
که خود را باز مقبول و مرا مردود پنداری ۴
رسید و به اعتاب از من گذشت آن ترک نازک خود
دعائی گفتمش در زیر لب نشنود پنداری ۵
مقرر کرده بهر مدعی مشکلترین قتلی
ز یاران خواهد این خدمت به من فرمود پنداری ۶
چو بر درد جدائی محتشم گردیدهای صابر
به صبر این درد پیدا میکند بهبود پنداری ۷
تو را با او دگر کاری نخواهد بود پنداری ۱
تو بر خود بستهای یک باره راه اشگ ای دیده
نخواهد کرد دیگر آتش من دود پنداری ۲
تو تحسین خواهی ای ناصح که منعم کردهای زان در
به خوش پندی من درمانده را خشنود پنداری ۳
فریبی خوردهای ای غیر از آن پرکار پندارم
که خود را باز مقبول و مرا مردود پنداری ۴
رسید و به اعتاب از من گذشت آن ترک نازک خود
دعائی گفتمش در زیر لب نشنود پنداری ۵
مقرر کرده بهر مدعی مشکلترین قتلی
ز یاران خواهد این خدمت به من فرمود پنداری ۶
چو بر درد جدائی محتشم گردیدهای صابر
به صبر این درد پیدا میکند بهبود پنداری ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۲۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۶۱ - زد به درونم آتش تنگ قبا سواری
گوهر بعدی:غزل ۵۶۳ - این طلعت و رخسار که دارد که تو داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
