غزل ۵۷۰ - دل را اگر ز صبر به جان آورد کسی

دل را اگر ز صبر به جان آورد کسی
به زان که درد دل به زبان آورد کسی ۱

در عشق می‌دهند به مقدار رنج گنج
تا تن به زیر بار گران آورد کسی ۲

کوتاب تیر و ناوک پران که خویش را
در جرگهٔ تو سخت کمان آورد کسی ۳

پیدا شود ز اهل جهان ثانی تو را
گر باز یوسفی به جهان آورد کسی ۴

بر حرف من قلم شود انگشت اعتراض
تیغ و ترنج اگر به میان آورد کسی ۵

بازار عشق ز آتش غیرت شود چو گرم
کی در خیال سود و زیان آورد کسی ۶

جان میشود ضمان دل اما نمی‌دهد
حکم آن قدر امان که ضمان آورد کسی ۷

میجوئی از بتان دل من چون بود اگر
ز ایشان به غمزهٔ تو نشان آورد کسی ۸

هست آن سوار از تو عنان تاب محتشم
او را مگر گرفته عنان آورد کسی ۹