هوش مصنوعی:
این شعر به موضوع عشق، وفاداری، و رنجهای عاشقانه میپردازد. در آن از مجنون و لیلی یاد شده و به پاکی عشق و آلودگیهای دنیوی اشاره میشود. همچنین، از امید و ناامیدی، فرسودگی و آرامش در مرگ سخن به میان آمده است.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند فرسودگی و مرگ ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین یا نامفهوم باشد.
غزل ۵۷۵ - بر روی یار اغیار را چشمی به آن آلودگی
بر روی یار اغیار را چشمی به آن آلودگی
غلطان به خاک احباب را اشگی به آن پالودگی ۱
مجنون چو افشاند آستین بر وصل تا روز جزا
دامان لیلی پاک ماند از تهمت آلودگی ۲
نازش برای عشوه ای صد لابه میفرمایدم
صورت نمیبندد دگر نازی به این فرمودگی ۳
از دیدن او پند گو یکباره منعم میکند
در عمر خود نشنیدهام پندی به این بیهودگی ۴
پای طلب کوتاه گشت از بس که در ره سوده شد
کوته نمیگردد ولی پای امید از سودگی ۵
آ سر که دیدی خاک گشت از آستان فرسائیش
وان آستان هم بازرست از زحمت فرسودگی ۶
خوش رفتی آخر محتشم آسوده در خواب عدم
هرگز نکردی در جهان خوابی به این آسودگی ۷
غلطان به خاک احباب را اشگی به آن پالودگی ۱
مجنون چو افشاند آستین بر وصل تا روز جزا
دامان لیلی پاک ماند از تهمت آلودگی ۲
نازش برای عشوه ای صد لابه میفرمایدم
صورت نمیبندد دگر نازی به این فرمودگی ۳
از دیدن او پند گو یکباره منعم میکند
در عمر خود نشنیدهام پندی به این بیهودگی ۴
پای طلب کوتاه گشت از بس که در ره سوده شد
کوته نمیگردد ولی پای امید از سودگی ۵
آ سر که دیدی خاک گشت از آستان فرسائیش
وان آستان هم بازرست از زحمت فرسودگی ۶
خوش رفتی آخر محتشم آسوده در خواب عدم
هرگز نکردی در جهان خوابی به این آسودگی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۷۴ - آن که هرگز نزد از شرم در معشوقی
گوهر بعدی:غزل ۵۷۶ - ساربان بر ناقه میبندد به سرعت محملی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
