غزل ۵۹۳ - دارم سری پر از شور از طفل کج کلاهی

دارم سری پر از شور از طفل کج کلاهی
بی قید شهریاری بی‌سکه پادشاهی ۱

قیمت بزرگ دری اختر بلند خردی
خورشید شعلهٔ شمسی آفاق سوزماهی ۲

سلطان نوظهوری رعنای پرغروری
اقلیم دل ستانی منشور حسن خواهی ۳

مژگان دراز طفلی بازی کنی به خونها
مردم کش التفاتی شمشیر زن نگاهی ۴

بی‌اعتدال حسنی کز یک کرشمه سازد
صد کوه صبر و تمکین بی وزن تر ز کاهی ۵

بی‌اعتماد مهری کز چشم لطف راند
دیرینه دوستان را بی‌تهمت گناهی ۶

ابرو هلال بدری کز عاشق سیه روز
پوشد رخ دل افروز ماهی به جرم آهی ۷

حسنش به زلف نوخیز عالم گرفت یک سر
خوش زود شد جهانگیر زین سان تنک سپاهی ۸

باشد وظیفهٔ من از چشم نیم بازش
نازی به صد تکلف آن نیز گاهگاهی ۹

از نظم محتشم گشت زینت پذیر حسنش
همچون گلی که یابد آرایش از گیاهی ۱۰