غزل ۶۵ - دل سقیم شفا یابد از اشارت عشق

دل سقیم شفا یابد از اشارت عشق
اگر نجات خوهی گوش کن عبارت عشق ۱

چو غافلان منشین، راه رو که برخیزد
دو کون از سر راهت به یک اشارت عشق ۲

خبر دهد که تو مردی و شد دلت زنده
ز مرگ رستی اگر بشنوی بشارت عشق ۳

چو هیزم ار چه بسی سوختی ولی خامی
که همچو دیگ نجوشیدی از حرارت عشق ۴

تو بر وضوی قدم باش و دل مده به کسی
که دوستی حدث بشکند طهارت عشق ۵

گرت دل است که سرمایه‌دار وصل شوی
ز سوز بگذر و درساز با خسارت عشق ۶

چو آسمان اگرش صدهزار باشد چشم
همیشه کور بود مرد بی‌بصارت عشق ۷

ورای عشق خرابی است تا سرت نرود
برون منه قدمی هرگز از عمارت عشق ۸

غلام‌وار همی کن ایاز را خدمت
که خواجه چاکر بنده است در امارت عشق ۹

شبی ز شربت وصلش دهان کنی شیرین
چو تلخ کام شوی روزی از مرارت عشق ۱۰

دگر ز حادثه غم نیست سیف فرغانی
تو را که خانه به تاراج شد ز غارت عشق ۱۱