غزل ۶۸ - دل ز غمت زنده شد ای غم تو جان دل

دل ز غمت زنده شد ای غم تو جان دل
نام تو آرام جان درد تو درمان دل ۱

من به تو اولی که تو آن منی آن من
دل به تو لایق که تو آن دلی آن دل ۲

عشق ستمکار تو رفته به پیکار جان
شوق جگر خوار تو آمده مهمان دل ۳

تر کنم از آب چشم روی چونان خشک را
چون جگری بیش نیست سوخته بر خوان دل ۴

بنده ز پیوند جان حبل تعلق برید
تا سر زلف تو شد سلسله جنبان دل ۵

انده دنیا نداد دامن جانم ز دست
تا غم تو برنکرد سر ز گریبان دل ۶

عشق تو چون چتر خویش بر سر جان باز کرد
سر به فلک برکشید سنجق سلطان دل ۷

روی ز چشمم مپوش تا نتواند فگند
کفر سر زلف تو رخنه در ایمان دل ۸

تا برهاند مرا ز انده من سالهاست
تا غم تو می‌کشد تنگی زندان دل ۹

از صدف لفظ خویش معنی چون در دهد
گوهر شعرم که یافت پرورش از کان دل ۱۰