غزل ۷۵ - مرگ بر بالین وجانان غافل است

مرگ بر بالین وجانان غافل است
جان بدین سختی سپردن مشکل است ۱

سینه‌ام مجروح و زخمم کاری است
حسرتم جانکاه و دردم قاتل است ۲

هر که داند لذت شمشیر دوست
بر هلاک خویشتن مستعجل است ۳

شربت مرگ از برای عاشقان
صحت کامل، شفای عاجل است ۴

از کمند عشق نتوان شد خلاص
جهد من بی جا و سعی‌ام باطل است ۵

عشق طغیانش به حدی شد که جان
در میان ما و جانان حایل است ۶

خاک کوی دوست دامن‌گیر ماست
وین کسی داند که پایش در گل است ۷

کس به مقصد کی رسد از سعی خویش
کوشش ما سر به سر بی‌حاصل است ۸

جان نثار مقدمش کردم، بلی
تحفهٔ ناقابلان ناقابل است ۹

عاشق آرامی ندارد ورنه یار
مونس جان است و آرام دل است ۱۰

قاتلی دارم فروغی کز غرور
خود به خون بی‌گناهان قایل است ۱۱