غزل ۸۵ - شب جدایی تو روز واپسین من است

شب جدایی تو روز واپسین من است
که نالهٔ هم نفس و گریه هم نشین من است ۱

میان گبر و مسلمان از آن سرافرازم
که زلف و روی تو آیات کفر و دین من است ۲

به عرصه‌ای که درآیند خیل سوختگان
منم که داغ تو آرایش جبین من است ۳

فتاده تا نظرم بر کمان ابروی تو
چه دیده‌ها که ز هر گوشه در کمین من است ۴

از آن زمان که زمین بوس آستان توام
سر ملوک جهان جمله بر زمین من است ۵

به تختگاه محبت من آن سلیمانم
که اسم اعظم تو نقش بر نگین من است ۶

من آن وجود شریفم که در قلمرو عشق
کمینه خاک رهت جان نازنین من است ۷

به شادی دو جهانش نمی‌توان دادن
غمی که از تو نصیب دل غمین من است ۸

فروغی از شرف خاک آستانهٔ دوست
تجلی کف موسی در آستین من است ۹