غزل ۱۱۶ - مزرع امید را یک دانه به زان خال نیست

مزرع امید را یک دانه به زان خال نیست
دل ز خالش برگرفتن خالی از اشکال نیست ۱

ای که می‌گویی به دنبال سرش دیگر مرو
کاکل پیچان او پنداری از دنبال نیست ۲

در صف عشاق گو لاف نظربازی مزن
آن که دامانش ز خون دیده مالامال نیست ۳

من نه تنها کشته خواهم گشت در میدان عشق
هیچکس را ایمنی زان غمزهٔ قتال نیست ۴

مدعی گو این قدر بر حال ناکامان مخند
زان که دوران فلک دایم به یک احوال نیست ۵

الحق از بدحالی زاهد توان معلوم کرد
کش خبر از حالت رندان صاحب حال نیست ۶

جان من تعجیل در رفتن خدا را تا به چند
بر هلاک بی‌دلان حاجت به استعجال نیست ۷

از بلندی زلف در پای تو آخر سر نهاد
چون سر زلف بلندت کس بلند اقبال نیست ۸

شرط یک‌رنگی نباشد شکوه زان زلف دو تا
ورنه چندان هم فروغی را زبان لال نیست ۹