غزل ۱۱۸ - پیکی مرا به سوی تو غیر از نسیم نیست

پیکی مرا به سوی تو غیر از نسیم نیست
آن هم ز بخت تیرهٔ من مستقیم نیست ۱

کس دل ز غمزه‌ات به سلامت نمی‌برد
الا کسی که صاحب ذوق سلیم نیست ۲

لعل تو نرخ بوسه مگر نقد جان کند
ور نه به قدر سنگ تو در کیسه سیم نیست ۳

بیگانه را به کوی خود ای آشنا مخوان
کاهل جحیم در خور باغ نعیم نیست ۴

چندان به لطف دوست دلم شد امیدوار
کز خصمی رقیب مرا هیچ بیم نیست ۵

گر بر من آن نگار پری چهره بگذرد
تشویشم از عقوبت دیو رجیم نیست ۶

گر بنده با خبر شود از بحر رحمتش
با عفو خواجه هیچ گناهی عظیم نیست ۷

طومار جرم ما همه از جام باده شست
یارب که گفت ساقی مستان کریم نیست ۸

فارغ فروغی از غم روی تو کی شود
غافل شدن ز مساله کار حکیم نیست ۹