غزل ۱۳۸ - هم به حرم هم به دیر بدر دجا دیدمت

هم به حرم هم به دیر بدر دجا دیدمت
تا نظرم باز شد در همه جا دیدمت ۱

سینه برافروختم، خانه فروسوختم
دیده به خود دوختم، عین خدا دیدمت ۲

دل چو نهادم به مرگ، عمر ابد دادی‌ام
خو چو گرفتم به درد، محض دوا دیدمت ۳

ز آتش لب تشنگی رفت چو خاکم به باد
خضر مسیحا نفس، آب بقا دیدمت ۴

از خط عنبرفروش مردفکن خواندمت
وز لب پیمانه‌نوش هوش ربا دیدمت ۵

بندهٔ عاصی منم خواجه مشفق تویی
زان که به مزد خطا، گرم عطا دیدمت ۶

چشم فروغی ندید چون تو غزالی که من
هم به دیار ختن هم به ختا دیدمت ۷