هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که به موضوعاتی مانند عشق، فداکاری، ملامت‌های دنیوی و معنویت می‌پردازد. شاعر از غم فردا و قیامت چشم‌پوشی کرده و به عشق و وفا متعهد است. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیمی مانند شهید، زهد، و مستی معنوی دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات به مفاهیم مانند مستی و شهید ممکن است نیاز به توضیح بیشتری برای سنین پایین‌تر داشته باشد.

غزل ۱۳۷ - امروز ندارم غم فردای قیامت

امروز ندارم غم فردای قیامت
کافروخته رخ آمد و افراخته قامت ۱

در کوی وفا چاره به جز دادن جان نیست
یعنی که مجو در طلبش راه سلامت ۲

تیری ز کمانخانه ابروش نخوردم
تا سینه نکردم هدف تیر ملامت ۳

فرخنده مقامی است سر کوی تو لیکن
از رشک رقیبان نبود جای اقامت ۴

چون دعوی خون با تو کنم در صف محشر
کز مست معربد نتوان خواست غرامت ۵

تا محشر اگر خاک زمین را بشکافند
از خون شهیدان تو یابند علامت ۶

با حلقهٔ زنار سر زلف تو زاهد
تسبیح ز هم بگسلد از دست ندامت ۷

من پیرو شیخی که ز خاصیت مستی
در پای خم انداخته دستار امامت ۸

کیفیت پیمانه گر این است فروغی
چون است سبوکش نزند لاف کرامت ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۵۵۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۳۶ - رسید قاصد و پیغام وصل جانان گفت
گوهر بعدی:غزل ۱۳۸ - هم به حرم هم به دیر بدر دجا دیدمت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.