غزل ۱۵۳ - لعل تو به سر چشمهٔ زمزم نتوان داد

لعل تو به سر چشمهٔ زمزم نتوان داد
این مهر خدا داده به خاتم نتوان داد ۱

عشاق تو را زجر پیاپی نتوان کرد
مستان تو را جام دمادم نتوان داد ۲

بر چشم تو نتوان نظر از عین هوس کرد
آهوی حرم را به خطا رم نتوان داد ۳

هر کس خم ابروی تو را دید به دل گفت
در هیچ کمانی به از این خم نتوان داد ۴

نقد دل و دین بر سر سودای تو دادیم
جنسی است محبت که جوی کم نتوان داد ۵

ماییم و جهانی که به خاطر نتوان گفت
ماییم و پیامی که به محرم نتوان داد ۶

سری که میان من و میگون لب ساقی است
کیفیت آن را به دو عالم نتوان داد ۷

جانان مرا بار خدا داده ز رحمت
جسمی که به صد جان مکرم نتوان داد ۸

آن معجزه کز لعل تو دیده‌ست فروغی
هرگز به دم عیسی مریم نتوان داد ۹