غزل ۱۵۹ - هر سر که به سودای خط و خال تو افتد

هر سر که به سودای خط و خال تو افتد
چون سایه همه عمر به دنبال تو افتد ۱

واقف شده از حال شهیدان تو در حشر
هر دیده که بر نامهٔ اعمال تو افتد ۲

آن چشم که بندد نظر از منظر خورشید
چشمی است که بر جلوهٔ تمثال تو افتد ۳

آن کار که جز دادن جان چاره ندارد
کاری است که با غمزهٔ قتال تو افتد ۴

هر کس که خبر شد ز گرفتاری من گفت
بیچاره اسیری که به احوال تو افتد ۵

ای مرغ دل ار باخبر از لذت دامی
می‌کوش به حدی که پر و بال تو افتد ۶

ای خواجه گر این است طبیب دل عشاق
مشکل که به فکر دل بدحال تو افتد ۷

فالی بزن ای دل ز پی دولت وصلش
باشد که خود این قرعه به اقبال تو افتد ۸

از شعلهٔ آه تو فلک سوخت فروغی
آتش به سراپردهٔ آمال تو افتد ۹