غزل ۱۶۳ - آخر این نالهٔ سوزنده اثرها دارد

آخر این نالهٔ سوزنده اثرها دارد
شب تاریک، فروزنده سحرها دارد ۱

غافل از حال جگر سوخته عشق مباش
که در آتشکدهٔ سینه شررها دارد ۲

مهر او تازه نهالی است به بستان وجود
که به جز خون دل و دیده ثمرها دارد ۳

قابل ناوک آن ترک کمان ابرو کیست
آن که از سینهٔ صد پاره سپرها دارد ۴

گاهی از لعل می‌گوید و گاه از لب جام
ساقی بی خبران از طرفه خبرها دارد ۵

ناله سر می‌زند از هر بن مویم چون نی
به امیدی که دهان تو شکرها دارد ۶

تو پسند دل صاحب نظرانی ورنه
مادر دهر به هر گوشه پسرها دارد ۷

تو در آیینه نظر داری و زین بی‌خبری
که به دیدار تو آیینه نظرها دارد ۸

تیره شد روز فروغی به ره مهر مهی
که نهان در شکن طره قمرها دارد ۹