غزل ۱۶۶ - کسی ز فتنهٔ آخر زمان خبر دارد

کسی ز فتنهٔ آخر زمان خبر دارد
که زلف و کاکل و چشم تو در نظر دارد ۱

نه دیده از رخ خوب تو می‌توان برداشت
نه آه سوختگان در دلت اثر دارد ۲

نه دل از طره خم برخمت توان برکند
نه شام تیره هجران ز پی سحر دارد ۳

ز سحر نرگس جادوی تو عیانم شد
که فتنه‌های نهانی به زیر سر دارد ۴

هزار نشه فزون دیده‌ام ز هر چشمی
ولی نگاه تو کیفیت دگر دارد ۵

ز ابروان تو پیوسته می‌تپد دل من
که از مژه به کمان تیر کارگر دارد ۶

حدیث سوختگانت به لاله باید گفت
کز آتش ستمت داغ بر جگر دارد ۷

سری به عالم عشقت قدم تواند زد
که پیش تیغ بلا سینه را سپر دارد ۸

برغم غیر مکش دم به دم فروغی را
که مهرت از همه آفاق بیشتر دارد ۹